Jakie marki testują na zwierzętach?

Sprawdzone marki

Status jest jedną z czterech kategorii opisanych niżej. Nie piszemy, że marka testuje na zwierzętach, chyba że sama to przyznaje albo wynika to z decyzji urzędu lub sądu.

Co oznacza status marki

Certyfikat: nie testuje

Marka jest w aktualnej bazie certyfikatora, który sprawdza cały łańcuch dostaw.

Deklaruje, że nie testuje

Marka publicznie oświadcza, że nie testuje, ale nie ma certyfikatu. Cytujemy jej oświadczenie.

Sprzedaje tam, gdzie testy mogą być wymagane

Marka sama podaje, że sprzedaje w kraju, którego przepisy mogą wymagać testów. Opisujemy te przepisy i nie przypisujemy marce testów.

Brak jasnej informacji

Marka nie odpowiada albo jej oświadczenia są sprzeczne. Piszemy, o co pytaliśmy i kiedy.

Gdy pasują dwie kategorie, strona marki podaje oba fakty, a jako status wybieramy mocniejszy: certyfikat ma pierwszeństwo przed samą deklaracją. Sprzedaż w kraju, którego przepisy mogą wymagać testów, opisujemy przy każdym statusie, jeśli marka sama ją podaje.

Co mówi prawo w Unii Europejskiej i w Chinach

W Unii Europejskiej testy gotowych kosmetyków na zwierzętach są zakazane od 11 września 2004 roku. Rozporządzenie nr 1223/2009 (art. 18) zakazuje też testowania składników kosmetyków na zwierzętach i sprzedaży kosmetyków, których składniki albo receptura były tak testowane. Ostatnia część zakazu sprzedaży obowiązuje od 11 marca 2013 roku, bez względu na to, czy istnieją metody alternatywne.

Zakaz ma dwie granice. Według wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 2016 roku (C-592/14) obejmuje także testy wykonane poza Unią, jeśli ich wyniki służą do wykazania bezpieczeństwa kosmetyku sprzedawanego w Unii. Drugą granicą jest unijne prawo chemiczne REACH: składnik używany tylko w kosmetykach może wymagać badań na zwierzętach ze względu na bezpieczeństwo pracowników i środowiska. Sąd Unii potwierdził to w listopadzie 2023 roku w sprawach dwóch filtrów UV (T-655/20 i T-656/20). W czerwcu 2026 roku Komisja Europejska przyjęła plan stopniowego odchodzenia od testów na zwierzętach w ocenie chemikaliów, ale nie podała w nim daty końcowej.

W Chinach od 1 maja 2021 roku zwykłe kosmetyki z importu mogą wejść na rynek bez wyników badań toksykologicznych, jeśli producent ma certyfikat dobrej praktyki wytwarzania (GMP) wydany przez urząd swojego kraju, a ocena bezpieczeństwa produktu nie budzi zastrzeżeń. Komunikat chińskiego urzędu do spraw leków i kosmetyków (NMPA) nr 70, obowiązujący od 29 lipca 2026 roku, rozszerzył to zwolnienie m.in. na trwałą ondulację, niektóre farby do włosów i zwykłe kosmetyki z nowymi składnikami. Kosmetyki specjalne, na przykład z filtrem przeciwsłonecznym, nadal wymagają wyników badań, a przepisy nie wykluczają testów na zwierzętach przy kontroli produktów już sprzedawanych.

Wielka Brytania, Kanada, Australia, Brazylia, Meksyk i Korea Południowa mają własne zakazy, o różnym zakresie. Opisujemy je na stronie marki, jeśli marka podaje, że sprzedaje w danym kraju.

Certyfikaty i listy marek: co sprawdzają

Dla każdej marki sprawdzamy cztery bazy. Różnią się tym, co sprawdzają, dlatego za certyfikat całej marki uznajemy tylko wpis w bazie Cruelty Free International. Czym różnią się te programy, opisuje szerzej przewodnik Kosmetyki nietestowane na zwierzętach.

Znak Vegan i V-Label dotyczą pojedynczych produktów, więc nie mówią nic o całej marce. Certyfikat Cruelty Free International obejmuje markę, która go uzyskała. Grupa, do której marka należy, może go nie mieć.